binnenkort zal ik ook ‘verzeild’, mijn afstudeerdocu, online zetten.
This entry was posted
on vrijdag, augustus 3rd, 2007 at 17:36 and is filed under Freek Vielen.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
beste Freek
het is een erg mooie reportage geworden. je schrijft zeer mooie en treffende teksten en ik vind dat je het tot een heel boeiend geheel hebt samengevoegd.
ik hoop dat ik een van die weinigen ben die jou af en toe nog eens zal ontmoeten en ik weet zeker dat jij een grote aanwinst bent voor de radio.
allez zunne, welle hier in Belche zulle nog vaak aan u denken
Ik kan er niets aan doen, maar weer ontroerend mooi. Iets aan jou ontroert me iedere keer, dus nu weer. Tussen de regels door laat je veel van jezelf horen en zien. De luisteraar mag dicht bij je komen. Dank je weer wel.
Heel mooi en gevoelig gemaakt. Knap voor jouw leeftijd. Ik zat echt nog een tijdje te denken na het wegebben van de tonen.
Alle kanten van het verhaal zitten er ook in. Ook de mevrouw van Vlaams Belang. Je geeft haar geen commentaar in de docu. Dat mag de luisteraar zelf beslissen.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je gaat nadenken als je in Antwerpen woont en alleen op je kamertje zit: wat ben ik nou, en: ben ik nou zo sociaal onhandig of word je dat nu vanzelf door de situatie. Dat zijn vragen die ik me ook zou stellen. Maar jij hebt door het ineens er in je eentje voor staan op je 18e je al heel vroeg een aantal grote (identiteits)vragen gesteld.
Wat een miserie. Waarom ga je dan in Vlaanderen wonen.
Ik ben ook een Nederbelg. Heb nooit problemen gehad met de vreemdelingendienst. Het contact met de buren is ook goed. Bouw gewoon een vriendenkring op.
Wat lijk je ineens ver weg Freek, in dat verre Nederland!
Ik zou het liefst hier en nu de test met de melk doen.
Ik ben het niet eens met Lars. Je docu is met je gekende knipoog gemaakt. He?
lieve freek,
Wist jij niet dat je een vriendenkring had moeten opbouwen. Opmerkelijk dat je daar nog niet was opgekomen.
het was mooi. het moet zeker gezegd zijn dat de melk in belgië zichzelf in nul toonaarden melk mag noemen. Maar de melk die je zocht; verkopen ze in wel in de DelHaize. Er zijn nog wel geheime gangpaden daar.
Ik zal je eens meenemen.
tot snel
Rebekka
Beste Freek,
Ik woon al 17 jaar in Brussel, hiervoor woonde ik in Parijs en tevens heb ik redelijk wat tijd in de woestijn in Syrië doorgebracht. Daarnaast heb ik in veel Arabische landen gereisd ( Iran, Jemen, Jordanië, Libanon en Syrië). Waarom schrijf ik dit, omdat ik meen mij te kunnen integreren in andere culturen. Ik heb een Engelse echtgenoot en zou dus door kunnen gaan voor een Europese burger. Heb deels gestudeerd in Leuven en Antwerpen en heb al allerlei werkervaringen achter de rug. Ik meen enkele zaken te herkennen in je verhaal. Een Vlaming is echter niet slechts bedeesd, maar achterbaks en oneerlijk. Eigenwaarde heeft men in dit land niet. Het maken van vrienden is hier een problematische zaak, want men hecht vooral aan familie en daarmee is het verhaal rond. Ofwel moet men een vriend kunnen gebruiken in een werksituatie. Normen en waarden verschillen sterk. We spreken misschien voor een deel dezelfde taal, maar dat gene wat wij zeggen is totaal anders. In al die jaren dat ik hier ben, heb ik nog nooit een interessante Vlaming (man) ontmoet waarop ik bij wijze van spreken verliefd zou kunnen worden. Wel een aantal aardige personen natuurlijk. Op mijn voormalige werk het ministerie van Cultuur, sprak het afdelingshoofd slechts met mensen met een universitair niveau, andere vond hij te minderwaardig om aan te spreken. Dergelijke zaken zijn typerend. Hoe is het mogelijk in een democratie? Veel heeft te maken met vriendjespolitiek en politieke bescherming.
Wat is er dan goed in dit Belgenland? Het woongenot is groot en het eten is heerlijk, maar draait alles niet uiteindelijk om de mensen waar je mee te maken hebt??? Ik vrees van wel….en er zijn best een aantal aardige vrienden maar ze zijn op één hand te tellen en dat beschouw ik als uitermate triest.
Een sterk in de Vlaming teleurgestelde Nederlandse
augustus 5th, 2007 at 23:00
Geweldig dit. Zelden zoveel heldere en ware dingen in één half uur gehoord. Dankjewel.
augustus 6th, 2007 at 21:59
Mooi
augustus 7th, 2007 at 01:56
beste Freek
het is een erg mooie reportage geworden. je schrijft zeer mooie en treffende teksten en ik vind dat je het tot een heel boeiend geheel hebt samengevoegd.
ik hoop dat ik een van die weinigen ben die jou af en toe nog eens zal ontmoeten en ik weet zeker dat jij een grote aanwinst bent voor de radio.
allez zunne, welle hier in Belche zulle nog vaak aan u denken
michael
augustus 7th, 2007 at 10:52
Ik kan er niets aan doen, maar weer ontroerend mooi. Iets aan jou ontroert me iedere keer, dus nu weer. Tussen de regels door laat je veel van jezelf horen en zien. De luisteraar mag dicht bij je komen. Dank je weer wel.
augustus 7th, 2007 at 17:48
Heel mooi en gevoelig gemaakt. Knap voor jouw leeftijd. Ik zat echt nog een tijdje te denken na het wegebben van de tonen.
Alle kanten van het verhaal zitten er ook in. Ook de mevrouw van Vlaams Belang. Je geeft haar geen commentaar in de docu. Dat mag de luisteraar zelf beslissen.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je gaat nadenken als je in Antwerpen woont en alleen op je kamertje zit: wat ben ik nou, en: ben ik nou zo sociaal onhandig of word je dat nu vanzelf door de situatie. Dat zijn vragen die ik me ook zou stellen. Maar jij hebt door het ineens er in je eentje voor staan op je 18e je al heel vroeg een aantal grote (identiteits)vragen gesteld.
augustus 8th, 2007 at 00:54
je hoeft nu geen kopje soep, want het gaat goed met je: wat een intrigerende docu.
Knap hoe je je eigen verhaal kadert, het is een beetje confronterend en doet me wel stilstaan bij wie ik tegenkom -in Antwerpen.
Amuseer u ginder
en tot gauw
augustus 11th, 2007 at 08:22
Wat een miserie. Waarom ga je dan in Vlaanderen wonen.
Ik ben ook een Nederbelg. Heb nooit problemen gehad met de vreemdelingendienst. Het contact met de buren is ook goed. Bouw gewoon een vriendenkring op.
augustus 16th, 2007 at 12:37
ik zat een maand in den vreemde
en kon op een kamertje in Moskou
naar jouw documentaire luisteren
het gaf me een erg bijzonder gevoel van thuiskomen…
bedankt daarvoor
het ga je goed
Lotte
september 6th, 2007 at 11:38
wat maak je van t leven toch een mooi verhaal
september 8th, 2007 at 10:51
Wat lijk je ineens ver weg Freek, in dat verre Nederland!
Ik zou het liefst hier en nu de test met de melk doen.
Ik ben het niet eens met Lars. Je docu is met je gekende knipoog gemaakt. He?
En amuseer u ginder!
Annick
oktober 1st, 2007 at 18:28
lieve freek,
Wist jij niet dat je een vriendenkring had moeten opbouwen. Opmerkelijk dat je daar nog niet was opgekomen.
het was mooi. het moet zeker gezegd zijn dat de melk in belgië zichzelf in nul toonaarden melk mag noemen. Maar de melk die je zocht; verkopen ze in wel in de DelHaize. Er zijn nog wel geheime gangpaden daar.
Ik zal je eens meenemen.
tot snel
Rebekka
oktober 15th, 2007 at 18:22
Beste Freek,
Ik woon al 17 jaar in Brussel, hiervoor woonde ik in Parijs en tevens heb ik redelijk wat tijd in de woestijn in Syrië doorgebracht. Daarnaast heb ik in veel Arabische landen gereisd ( Iran, Jemen, Jordanië, Libanon en Syrië). Waarom schrijf ik dit, omdat ik meen mij te kunnen integreren in andere culturen. Ik heb een Engelse echtgenoot en zou dus door kunnen gaan voor een Europese burger. Heb deels gestudeerd in Leuven en Antwerpen en heb al allerlei werkervaringen achter de rug. Ik meen enkele zaken te herkennen in je verhaal. Een Vlaming is echter niet slechts bedeesd, maar achterbaks en oneerlijk. Eigenwaarde heeft men in dit land niet. Het maken van vrienden is hier een problematische zaak, want men hecht vooral aan familie en daarmee is het verhaal rond. Ofwel moet men een vriend kunnen gebruiken in een werksituatie. Normen en waarden verschillen sterk. We spreken misschien voor een deel dezelfde taal, maar dat gene wat wij zeggen is totaal anders. In al die jaren dat ik hier ben, heb ik nog nooit een interessante Vlaming (man) ontmoet waarop ik bij wijze van spreken verliefd zou kunnen worden. Wel een aantal aardige personen natuurlijk. Op mijn voormalige werk het ministerie van Cultuur, sprak het afdelingshoofd slechts met mensen met een universitair niveau, andere vond hij te minderwaardig om aan te spreken. Dergelijke zaken zijn typerend. Hoe is het mogelijk in een democratie? Veel heeft te maken met vriendjespolitiek en politieke bescherming.
Wat is er dan goed in dit Belgenland? Het woongenot is groot en het eten is heerlijk, maar draait alles niet uiteindelijk om de mensen waar je mee te maken hebt??? Ik vrees van wel….en er zijn best een aantal aardige vrienden maar ze zijn op één hand te tellen en dat beschouw ik als uitermate triest.
Een sterk in de Vlaming teleurgestelde Nederlandse
december 28th, 2007 at 20:21
Prachtige documentaire !
Mooi van opbouw en timing . De open vorm valt samen met de even zo open
inhoud (niet sturend , toch heel persoonlijk)
echt prachtig
maart 14th, 2008 at 00:46
kwam je tegen op google en luisterde je documentaire af.
Ik woon nog maar 4 maanden in Belgie en ik ga gelijk de melk is testen
leuke docu….